Jij bent allang volwassen. Maar ergens in je reageert nog een kind van zes bang, onbegrepen of te weinig gezien. Dat is geen zwakheid. Dat zijn onverwerkte emoties.
Je innerlijk kind is niet metaforisch. Het is een energetisch deel van jezelf dat is blijven steken op een moment waarop je iets nodig had en dat niet kreeg. Veiligheid. Bevestiging. Aandacht. Liefde.
Volwassen gedrag met een kinderwond aan het stuur leidt altijd tot herhaling.
Dat uit zich in: relaties aangaan die hetzelfde voelen als thuis vroeger. Moeite met grenzen. Overgeven aan wat een ander wil. Of juist: muren optrekken zodat niemand echt dichtbij komt.
Hoe herken je het?
Je innerlijk kind spreekt zelden met woorden. Het spreekt via patronen, via het lichaam, via reacties die je zelf ook niet begrijpt.
In relaties
- Relaties die hetzelfde voelen als vroeger thuis
- Moeite met grenzen stellen
- Jezelf overgeven aan wat een ander wil
- Muren optrekken zodat niemand echt dichtbij komt
In gedrag
- Altijd voor anderen zorgen
- Nooit nee kunnen zeggen
- Perfectionisme of controledrang
- Jezelf wegcijferen
Van binnen
- Ik ben niet goed genoeg
- Ik moet het verdienen
- Ik mag niet te veel zijn
- Als ik faal, verlies ik liefde
Dit zijn geen tekenen van zwakte. Het zijn tekenen dat een jong deel van jou nog heel hard werkt om je te beschermen, op de manier die het ooit leerde.
Via NEI werk je rechtstreeks met dit innerlijk kind niet door er over te praten, maar door de vastzittende emotie op te lossen. Zodat jij als volwassene echt het stuur kunt overnemen.
Reactie plaatsen
Reacties